دلخوشم من چون گدای اين درم ----------------- هم گدای فاطمه هم حيدرم
سوی اين در هست دائم دست من ------------ نيست حاجت بر سرای ديگرم
آبرويم از در اين خانه است ---------------------- زين سبب از خلق عالم برترم
تا که آيد نام زيبای حسين (ع) -------------------- اشک آيد از دو چشمان ترم
روضههايش چون به گوشم میرسد --------------- میزند بر سينه و دل آزرم
کاش میشد کربلا باشم شبی ------------------------ تا به برگيرم مزار دلبرم
ياد دارم کودکی بودم ولی ---------------------- شور عشقی بود دائم در سرم
تا که آيام محرم میرسيد ------------------------- مینمودم رخت ماتم در برم
ياد دارم مانده در گوشم هنوز ---------------------- گريههای بی صدای مادرم
اينچنين ميگفت با صد شور و شين -------- من فدای کام عطشان حسين (ع)
| 
